تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

نمایشگاه منتخب آثار سیاوش کسرایی در گالری آرتیبیشن

ادامه‌ی پست

ماموریت غیر ممکن و بازگشت به اوج هیجان و سرگرمی

ماموریت غیر ممکن 6

ماموریت غیر ممکن یکی از مجموعه‌های پر طرفدار، پرهیجان و موفق سینمایی است که توانسته است در طول دو دهه چندین دنباله اکثراً موفق را به مخاطبان سینمایی عرضه کند. این مجموعه که تحت تأثیر سریال پر طرفدار بالاتر از خطر و با نگاه می‌شود گفت تقلیدی از مجموعه فیلم جیمز باند ساخته شد، در طی سالها و به تدریج توانست اعتباری همسنگ مجموعه فیلم‌های جیمز باند کسب کند. فال اوت ششمین قسمت از این مجموعه بود که در سال ۲۰۱۸ به پرده سینماها راه یافته و موفقیت عظیم و کم سابقه در قیاس با دیگر فیلم‌های این مجموعه کسب کند. به همین بهانه نگاهی هرچند مختصر به فیلم‌های قبلی و همچنین مأموریت غیر ممکن: فال اوت می‌اندازیم.

 

ماموریت غیر ممکن و تبلور تدریجی یک ایده

با محبوبیت ایده جیمز باند که فیلم جاسوسی- اکشن بود، به موازات آن سریالی با نام بالاتر از خطر با هنرنمایی مارتین لاندو مخاطبان و طرفداران بسیاری را به خود جذب کرد. همین امر باعث شد بعدها یکی از بازیگران پر تلاش و با استعداد هالیوودی یعنی تام کروز به سمت گسترش هرچه بیشتر این ایده رود. تام کروز برای تأثیر بیشتر و بالا رفتن کیفیت این مجموعه جدای از ایفای نقش اتین هانت به عنوان تهیه کننده در این مجموعه حضور داشت و دارد. نخستین قسمت از مجموعه ماموریت غیر ممکن با کارگردانی برایان دی پالما، نویسندگی استیون زیلیان، موسیقی دنی الفمن و تیم بازیگری تام کروز، ژان رنو، جان وویت و وینگ ریمزبا بودجه‌ای ۸۰ میلیونی فروشی بالغ بر ۴۵۷ میلیون دلار را تجربه کرد. بازی‌های قدرتمند، هیجان صرف و موسیقی دلچسب و درگیر کننده دنی الفمن از نکات ماندگار این فیلم بود. یکی از ویژگی‌های غالب فیلم مجموعه‌ای تعویض کارگردان است ولی در مجموعه مأموریت غیر ممکن این امر به طور ویژه‌ای بروز می‌کند. جالب است که به‌جز قسمت پنجم و ششم هر قسمت از ۴ قسمت اولی را کارگردانی مجزا اجرا کرده است. این امر باعث دگرگونی هر قسمت با قسمت‌های دیگر و تقریباً یکدست نبودن مجموعه حال و هوا اوج و فرودهای مختلفی را تجربه کند.

قسمت دوم مأموریت غیرممکن که در سال ۱۹۹۹ ساخته و در سال ۲۰۰۰ اکران شد، جان وو را به عنوان کارگردان، هانس زیمر را به عنوان سازنده موسیقی لیزا جرارد را به عنوان ووکالیست به همراه خود داشت. مأموریت غیر ممکن ۲ اکشن چشم نواز، موسیقی دلکش به همراه صدای آسمانی لیزا جرارد، بازی‌های خوب و جلوه‌های ویژه قابل قبولی داشت ولی داستان فیلم نسبت به قسمت اول ضعیف‌تر بود. بودجه ۱۲۵ میلیون دلاری این فیلم، فروشی نظیر ۵۴۶ میلیون دلاری را تجربه کرد. ساخت قسمت سوم به دستان جی جی آبرامز سپرده شد. این فیلم اگرچه از نظر داستانی نسبت به قسمت دوم بهتر بود ولی چه از نظر اجرا و چه اقبال سینمایی موفقیت کمتری را در سال ۲۰۰۶ تجربه کرد. بعد از پنج فترت در سال ۲۰۱۱ مأموریت غیر ممکن: پروتکل شبح، اولین فیلمی بود که به جای شماره گذاری نام فرعی داشت. کارگردانی خوب براد برد، فیلمنامه یکدست و دقیق و بازی‌های عالی باعث اقبال دوباره به این ایده سینمایی شد. فروش ۶۹۵ میلیون دلاری بهترین فروش ممکن در این مجموعه بود. در سال ۲۰۱۵ کریستوفر مک کوری مأموریت غیر ممکن: ملت چموش را ساخت. این فیلم نیز با اقبال منتقدین و البته فروش ۶۸۳ میلیون دلاری روبرو شد. این امر باعث شد که تام کروز به فکر ساخت قسمت ششم و استفاده هرچه بیشتر از محبوبیت و استفاده از مزایای هرچه بیشتر این مجموعه باشد.

معرفی مجموعه ماموریت غیر ممکن

ماموریت غیر ممکن رقیبی قدر برای جیمز باند؟

امری بدیهی است که با توجه به موفقیت دو مجموعه سینمایی جیمز باند و مأموریت غیر ممکن این دو ایده سینمایی با هم مقایسه شوند. جیمز باند غالباً دارای حواشی، زرق و برق و تاکید بیشتری بر شخصیت اول مجموعه یعنی جیمز باند است، جیمز باند غالباً داستانی عجیب و غریب دارد ولی مأموریت غیر ممکن مبتنی بر تقسیم شخصیت پردازی بین شخصیت‌های حاضر در مجموعه است. در جیمز باند بقیه شخصیت‌ها تنها وسیله‌ای برای بیشتر به چشم آمدن جیمز باند هستند ولی در مأموریت غیر ممکن این شخصیت‌ها بیشتر در قالب مکمل یکدیگر هستند. در جیمز باند وجه سرگرمی و البته اغراق در روند روایتی خیلی بیشتر است ولی مأموریت غیر ممکن مبتنی بر پیچیدگی داستان همراه با چند پیچش جالب ( توئیست) از جمله تغییر چهره شخصیت و یا حیله‌های مختلف که بسیار در روند داستانی مؤثر است. جیمز باند بیشتر شبیه یک کارناوال زرق و برق سینمایی و ماموریت غیر ممکن کلکسیونی از عملیات جاسوسی – تخریبی بعضاً جذاب است. مأموریت غیر ممکن به تدریج و با افزایش اعتبار راهی را رفت که به نظرم جیمز باند از سال ۱۹۶۲ تاکنون نتوانسته آن را بپیماید.

 

پیرنگ داستانی ماموریت غیر ممکن: فال اوت

پیرنگ مأموریت غیر ممکن خلاصه شده در شخصیت اتین هانت و گروهش در قالب مبارزه با گروه‌هایی که امنیت دنیا را تهدید می‌کنند. شاید اولین نکته خود این گروه باشد، حضور تام کروز همیشه سرحال، وینگ ریمز با مزه و عناصری که کمابیش اضافه شده و گاها حضور موقت دارند. ترکیب این گروه خیلی بیشتر از ترکیب شخصیت‌ها در جیمز باند است مثل ام یا کیو، مانی پنی که صرفاً حضوری گذرا و کمتر مؤثر در روند مستقیم کار دارند. تام کروز با حوصله در پرداخت تدریجی و بلوغ خط داستانی مربوط به مأموریت غیر ممکن و با استفاده از هوش کارگردانان در استفاده از فیلمنامه و تکنولوژی تازه هیجانی ناب را به بینندگان تقدیم کند. در فال اوت وقتی شخصیت سولومون لین که در قسمت پنجم شر اعظم را در بر می‌گرفت، دستگیر شد طرفداران ناشناخته او به نام حواریون در سراسر دنیا اقدام به انجام کارهای خرابکارانه کردند. در ماموریت غیر ممکن گروه هانت در پی شخصیت مرموز و ناشناخته‌ای به نام جان لارک هستند تا بتوانند از طریق جا زدن هانت به جای او از خرید پلوتونیم و اقدام فاجعه بار گروه حواریون پیشگیری کند.

در این قسمت خیلی از شخصیت‌ها دو وجه بارز و مرموز دارند، وجه اول وجه درگیر آنها در ماجراهاست و وجه دوم، اقداماتی که آنها در پس پرده و در لفافه اقدام اول انجام می‌دهند. فال اوت با طراحی قدرتمند فیلمنامه، شروع، چیدمان درست حوادث و اوج گیری و در نهایت پایانی قابل قبول توانسته بیش از صحنه‌ها و جلوه‌هایی ویژه‌ای چشمگیر روایتی یکدست را به مخاطب ارائه دهد و اینکه بهترین نکته یک فیلم، فیلم نامه دقیق و عالی آن باشد، نکته‌ای خوب و رمز موفقیت آن است. در مأموریت غیر ممکن یک نیز سکانس قطار و هلیکوپتر و در مأموریت غیر ممکن دو صخره نوردی تام کروز یا تعقیب موتور سیکلت و همچنین در پروتکل شبح بالا رفتن از برج خلیفه هیجان بسیاری داشت ولی در قسمت‌های ۴ و ۵ و ۶ حوادث روایتی بیش از اینکه به صورت جدا چشمگیر باشند در خدمت روایت داستانی و یکدست و مکمل هم برای القای حس هیجان و سوسپانس (تعلیق) به مخاطب هستند چیزی که مثلاً مأموریت غیر ممکن دو فاقد آن بود. مأموریت غیر ممکن دارای ساختاری پاره پاره بود به گونه‌ای که اکشن و موسیقی قابل قبول در قالب داستانی جاسوسی ضعیفی داشت ولی در فال اوت جدای از کلیشه‌های مختلف، داستان فیلم به خوبی توانسته از این کلیشه‌ها گذر کرده و روایتی خوب و دیدنی را به مخاطب عرضه کند.

 

تام کروز، مردی برای تمام فصول

تام کروز یکی از بازیگران با استعداد بود که توانست از زمان جوانی با فیلم‌هایی مثل تاپ گان (سلاح برتر)، کوکتل یا مرد بارانی به عنوان چهره‌ای مطرح و آینده دار خود را مطرح کند. جدای از بازیگری، تام کروز به تهیه کنندگی مأموریت غیر ممکن پرداخت. موفقیت روز افزون این مجموعه در کنار فیلم‌هایی مثل جنگ دنیاها، لبه فردا، چشمان کاملاً بسته، جری مگوایر، مصاحبه با خون آشام، آخرین سامورایی، وثیقه، والکوری باعث شده که تام کروز یکی از نمادهای قدرتمند هالیوود باشد. نمادی قدرتمند که با بدنی سر حال و قبراق گویی قرار است همیشه جوان بماند. اما نه. تام کروز نیز آرام آرام از جوانک تاپ گان، کوکتل و مرد بارانی فاصله گرفته و آرام آرام از میانسالی کم کم قدم به سنین پیری می‌گذارد. تام کروز ۵۶ ساله اگر چه به نسبت سنش بسیار جوان‌تر و پر انرژی تر نشان می‌دهد ولی کم کم صورتش علائم پیری را نشان داده و کم کم ره پیری می‌پوید. همین امر باعث شده که انتخاب‌های تام کروز گزیده و البته خوب باشد به عنوان مثال اکشن تخیلی خوب لبه فردا به کارگردانی داگ لیمان که پرهیجان و بدیع بود. تام کروز سعی کرده که مأموریت غیر ممکن را از آیه ای کلیشه‌ای و صرف ارتقا داده و به مجموعه قابل احترام تبدیل کند. خبرها حاکی از عزم تام کروز برای ساخت توامان قسمت هفتم و هشتم مأموریت غیر ممکن و پایان این پیرنگ سینمایی است. در فال اوت تام کروز جدای از آمادگی بدنی، شوخ طبع و داشتن خصوصیات کاریزماتیک به خوبی توانسته گوشه‌های متفاوتی از شخصیت اتین را به نمایش بگذارد. پیرس برازنان و دیگر بازیگران نقش جیمز صرفاً می‌توانستند تصویری مضحک و تک بعدی از یک جاسوس و خرابکار را به نمایش بگذارند ولی تام کروز به خاطر تسلط و جاه طلبی بیشتر توانسته حس خوبی به مجموعه مأموریت غیر ممکن بدهد.

ماموریت غیر ممکن

 

نکات مثبت  فیلم سینمایی ماموریت غیر ممکن ۶

جدای از فیلمنامه پخته، پر دقت و دارای نقاط اوج و فرود مناسب که تا حدود زیادی با قسمت قبلی یعنی مأموریت غیر ممکن: ملت چموش همخوانی داشت، فال اوت از نظر قسمت‌های تشکیل دهنده دارای هارمونی خوبی است. اولین نکته تیم حرفه‌ای بازیگری و اجرا است. ماموریت غیر ممکن فرانچیزی است که سابقه همکاری بسیاری از بازیگران سرشناس را دارد: ژان رنو و جان وویت در مأموریت غیر ممکن ۱، آنتونی هاپکینز در قسمت دوم، فیلیپ سیمور هافمن در قسمت سوم، جرمی رنر در قسمت چهارم، الک بالدوین در قسمت پنجم و ششم و نهایتاً هنری کاویل در قسمت ششم. تمام قسمت‌ها از بازیگران قابلی برخوردار بودند و در قسمت ششم هم ترکیب تام کروز، کاویل، بالدوین، سیمون پگ، وینگر ریمز، شان هریس، آنجلا به است و… ترکیب کارآمدی است. سطح بازیگری در این کار خوب و روان و متناسب با روند داستانی است.

جدای از مورد فوق انفجار، موتور سواری و نقشه‌های پیچیده و دارای پلن بی از دیگر موارد جدانشدنی فرانچیز مأموریت غیر ممکن است، مواردی که وقتی با تغییر چهره و فرو رفتن در قالبی ثانویه توسط شخصیت اتین هانت تاثیری دوچندان بر همذات پنداری مخاطب با جریان فیلم دارد. فیلمنامه و طراحی اکشن با نکته مثبتی که یکدست بودن فیلمنامه و عدم حشو و مقدمه و پایان غیر ضروری است همراه می‌شود. در خیلی از فیلم‌های جاسوسی اکثر فیلم‌ها دارای مقدمه‌ای برای ارائه اولیه‌ای از ایده و سپس پرتاب مخاطب به دل فیلم است. در قسمت ششم از همان اول مخاطب با اطلاعات اصلی و در مسیر روایت اصلی قرار می‌گیرد. مثلاً هانت که از دوری از عشق زندگیش که در قسمت سوم دچار رنج فراوانی شد ناراحت است، این ناراحتی را در قالب رؤیایی حس می‌کند، سپس در شبی بارانی درمکانی پیام رسانی به او این پیام را می‌رساند که:

– سرنوشت به آرامی به جنگجو میگه؟

– طوفان در راهه!

– و جنگجو به آرامی پاسخ می‌ده؟

– من خود طوفانم.

مأموریت غیر ممکن ۶ از همان ابتدا تا انتها کوبنده، واقعی و جذاب و به دور از حاشیه و زرق و برق الکی و دست و پاگیر هست. نکات غافلگیر کننده روایت مثل تغییر چهره بنجی در اوایل فیلم و یا سکانس نوستالژیک و ارجاع وار بالا کشیدن تام کروز از کوه. همه این موارد با چهره پردای و صحنه پردازی خوب و قابل قبولی و موسیقی پرهیجان و گوش نواز لورن بالفه که تنها رقیب آن در مجموعه مأموریت غیر ممکن هانس زیمر ( به همراه نوای آسمانی لیزا جرارد) است، همراه شده و چیزی شبیه یک اپرای پرهیجان سینمایی را به بیننده هدیه می‌دهد. تصور کنید تام کروز و هری کاویل که از هواپیمای ترابری با موسیقی کوبنده بالفه و در آسمانی طوفانی سقوط می‌کنند، اینقدر طراحی این صحنه و مجموعه صحنه‌های حاوی اکشن حرفه‌ای طراحی و اجرا شده که مخاطب می‌تواند کاملاً با قهرمانان داستان همراه و همذات پنداری کند.

 

نکات منفی فیلم سینمایی ماموریت غیر ممکن ۶

به جز مواردی که در بالا گفته شد ماموریت غیر ممکن ۶ با ضعف‌هایی در ساختار خود روبرو است. مورد اول نبود یا ناچیز بودن وجه هنری و صرفاً تجاری بودن این فیلم است. حتی این فیلم نمی‌تواند با دیگر آثار تام کروز مثل گزارش اقلیت یا لبه فردا که بیشتر جنبه تجاری دارد از نظر ارزش درونمایه و مضمون رقابت کند. اکشن‌های جاسوسی اکثراً دارای داستانی کلیشه‌ای و سر راست هستند. اگرچه فال اوت فیلمنامه دقیق و خوب دارد ولی به‌هرحال خالی از کلیشه‌های چند صد بار امتحان پس داده خیر و شر و جاسوس بازی و پایان خوش آن نیست. فال اوت به جز این تا حدودی در بعضی دیالوگ‌ها حتی در نقش فیلمی سفارشی و مأمور برای ارائه چهره‌ای انسان دوست از جاسوسان و مأمورین خرابکاری و ضد خرابکاری آمریکا و انگلیس در سطح دنیاست. به خصوص پایان قسمت ششم به خاطر چند دیالوگ تصنعی و تک بعدی از این نظیر دارای اشکال جدی است. یکی دیگر از موارد ضعف تقسیم قطب منفی بین شخصیت منفی فیلم قبلی و هنری کاویل در قسمت ششم است. اگرچه هرو شخصیت تا حدود زیادی در روند داستانی تأثیر قابل قبولی دارند ولی موضوعی که در امنیت کل دنیا به خطر می افتد و هر آن قسمت عظیمی از دنیا مستعد نابودی در یک لحظه است نیاز به قطب منفی، طراحی اوج متناسب با آن دارد. این امر در مأموریت غیر ممکن ۶ دیده نشده و پیان فیلم‌های مأموریت غیر ممکن تا حدودی زیادی عموماً فاقد تأثیر گذاری لازم هستند.

 

میزان استقبال از ماموریت غیر ممکن ۶

این فیلم از نظر تجاری موفقیتی خیره کننده را کسب کرد به گونه‌ای که بیشترین اقبال سینمایی در میان شش قسمت را فال اوت کسب کرده است. این فیلم در امریکای شمالی فروشی بالغ بر ۲۲۰ میلیون دلار و در دیگر مناطق دنیا فروشی ۵۷۱ میلیون دلاری و در مجموع ۷۹۱ میلیون دلاری را کسب کند. باید دید که قسمت‌های هفتم و هشتم می‌توانند فروش ۱ میلیارد دلاری و تبدیل کروز به ابر تهیه کننده‌ای مثل جرج لوکاس (با تجربه مشابه جنگ‌های ستاره‌ای) را رنگ واقعیت ببخشند یا نه؟ جدای از فروش تجاری، قسمت ششم در ادامه روندی که از قسمت سوم آغاز شده بود، دارای محبوبیت بالایی بین منتقدین بود. چنانچه در متاکریتیک این فیلم دارای نظر مثبت ۸۶ درصد منتقدین و در روتن تومینو دارای اقبال چشمگیر ۹۷ درصدی است و این با توجه به ژانر فیلم و ایده بالقوه نه چندان چشمگیر این ژانر سینمایی امری دلچسب و فوق العاده محسوب می‌شود. روندی که می‌تواند در بهبود هرچه بیشتر فیلمنامه و روند تولید و رودی از ساخت اکشن‌های پوچ و بی هدف جلوگیری کند. قسمت‌های چهارم تا ششم ماموریت غیر ممکن و تا حدودی اسکای فال توانسته‌اند وقوع این روند خوشایند را عینیت بخشند.

این مقاله توسط امین ظهورتبار از گروه نویسندگان مجله عکس  به رشته تحریر در آمده است.

دیدگاه ها
۰

ادامه‌ی پست

فراخوان ششمین جشنواره ملی عکس «وقف، چشمه همیشه جاری»

تبلیغ در حوزه دین و ارزشهای اسلامی که یک رکن اساسی در فرآیند هویت سازی جامعه اسلامی است، باید در قالب‌ها و صورت‌های گوناگون ارئه شود تا زیبایی این ارزش‎ها برهمگان نمایان شود. در این میان هنر با توجه به زبان ارتباطی خاص چنانچه به درستی مورد توجه قرار بگیرد، می‌تواند بهترین وسیله جهت ترویج اشاعه و ارزش‎های دینی و انسانی باشد. در همین راستا سازمان اوقاف وامور خیریه ششمین جشنواره «وقف، چشمه همیشه جاری» را به منظور مشارکت هرچه بیشتر هنرمندان در بالابردن سطح آگاهی شهرواندان از پتانسیل و امکانات آثار و برکات وقف و نیازهای آن برگزار می‌نماید، لذا اداره کل اوقاف امور خیریه استان فارس میزبان هنرمندان در حوزه عکاسی خواهد بود، بدینوسیله از تمامی فعالان عرصه هنر دعوت به عمل می‌آید تا با ارسال آثار خود با درون مایه سنت حسنه وقف در این رویداد سراسری فرهنگی و هنری سهیم شوند.

محورهای جشنواره:
ارتباط مردم و جامعه با سنت حسنه وقف و ثبت نتایج مثبت و ماندگار آن که شامل:
وقف و محیط زیست
وقف و سلامت و درمان
وقف سبک زندگی و آثار اجتماعی آن
وقف و امامزادگان و بقاع متبرکه
وقف، اقتصاد و توسعه علم وفن آوری
وقف جمعی و مشارکتی
وقف و ترویج فرهنگ و معارف قرآنی
وقف، تبلیغ و ترویج معارف اهل بیت علیه السلام
وقف و ازدواج
وقف و اطعام
وقف، احسان، ایتام و فقرا

مقررات عمومی جشنواره:

  • جشنواره در دو بخش عکاسی با دوربین حرفه‌ای و عکاسی با موبایل برگزار می‌شود.
  • هر هنرمند می‌تواند در هر دو بخش حرفه‌ای و موبایل شرکت کند.
  • تعداد آثار ارسالی در هر بخش حداکثر ۵ اثر است.
  • اداره کل اوقاف و امور خیریه استان فارس اقدام به برگزاری نمایشگاه عکاسی از عکس‌های منتخب جشنواره و انتشار کتاب جشنواره خواهد کرد.
  • جشنواره با رویکرد عکاسی مستند برگزار می‌شود، لذا هرگونه ویرایش که جنبه استنادی عکس را از بین ببرد و یا نیز ویرایش‌های اغراق شده اعمال شود، منجر به حذف عکس خواهد شد (بدیهی است که تغییر کنتراست، سیاه و سفید کردن، اصلاح رنگ و کراپ عکس بلا مانع است
  •  در صورت لزوم در هر مرحله از جشنواره شرکت کننده باید قادر به ارائه نسخه اصلی عکس به دبیر خانه جشنواره باشد.
  • دبیر خانه جشنواره مجاز است در صورت کافی نبودن کیفیت عکس ارسالی در سایز اصلی و مشکلات تکنیکی عکس در هر مرحله از جشنواره عکس را حذف کند.
  • دبیر خانه جشنواره ارسال کننده عکس را صاحب اثر و تولید کننده تلقی می‌کند و هر گونه مسئولیت در این مورد بر عهده ارسال کننده است.
  • شایسته است از ارسال آثاری که در دیگر جشنواره‌ها شرکت داده شده‌اند در این جشنواره خودداری فرمایید.
  • پاسخگویی مسائل پیش بینی نشده بر عهده برگزارکننده جشنواره است.
  • شرکت در جشنواره به معنای پذیرش شرایط جشنواره بوده و برگزارکننده مجاز به استفاده از تمام یا بخشی از عکس‎های پذیرفته شده در جهت امور نمایشگاهی، تبلیغاتی و انتشاراتی با رعایت حقوق معنوی صاحب اثر است.
  • آثار می‌تواند رنگی یا سیاه و سفید باشد.
  • عکس‌های ارسالی، نباید دارای امضای عکاس، پاسپارتو، حاشیه، تاریخ، واترمارک، لوگو یا هرنشانه‌ی تصویری باشند.
  • به منظور ارتقا کیفیت عکس‎های ارسالی برای جشنواره یک اردوی عکاسی برای عکاسان مراکز استان و شهرستان‎ها با همکاری اداره اوقاف مناطق مختلف و با حضور اساتید عکاسی برای عکاسانی که تمایل به شرکت داشته باشند به‌صورت رایگان برگزار می‌شود.

شرایط شرکت در جشنواره:
شرکت در جشنواره تنها از طریق بارگذاری آثار در وب سایت جشنواره و پر کردن فرم شرکت در جشنواره است.
فایل عکس‌ها را با نام و نام خانوادگی به حروف انگلیسی از شماره ردیف ۰۱ تا ۰۵ در بخش عکاسی با دوربین حرفه‌ای و ۰۰۱ و ۰۰۲ در بخش عکاسی با موبایل نام گذاری کرده و ارسال کنید.

اندازه عکس‎ها:
عکس‌ها را به صورتی انتخاب کنید که حجم هر عکس از ۲ مگابایت بیشتر نباشد.
عکس‌ها باید با فرمت (جی پی جی) ذخیره شوند
اندازه بزرگترین ضلع عکس ۲۰۰۰ پیکسل باشد یعنی عرض یا ارتفاع هیچ عکسی از ۲۰۰۰ پیکسل بیشتر نباشد.
برای چاپ عکس‎های منتخب در نمایشگاه، و نیز در صورت چاپ در کتاب پس از پذیرش اثر با شرکت کننده تماس گرفته خواهد شد تا عکس را با کیفیت اصلی خروجی دوربین ارسال کند.

تقویم جشنواره:
تاریخ آغاز دریافت آثار: ۹۷/۰۹/۳۰
آخرین مهلت دریافت آثار: ۹۷/۱۲/۰۵
اعلام نتایج و برگزاری اختتامیه و نمایشگاه: فروردین ۹۸

هیات داوران:
مجید سعیدی، عباس کوثری و محمدامین دانشور

هیات انتخاب:
مهدی قنبرپور، سجادآورند، غلامرضا یزدانی، محمد حسین نصر نیا، جواد یزدانی

جوایز به ترتیب:
بخش عکاسی با دوربین حرفه‌ای
• تندیس زرین جشنواره، دیپلم افتخار و مبلغ ۶.۰۰۰.۰۰۰ تومان (شش میلیون تومان) نفر اول
• تندیس زرین جشنواره، دیپلم افتخارو مبلغ ۴.۰۰۰.۰۰۰ تومان (چهار میلیون تومان) نفر دوم
• تندیس زرین جشنواره، دیپلمافتخارو مبلغ ۲.۰۰۰.۰۰۰ تومان (دو میلیون تومان) نفر سوم
بخش عکاسی با موبایل
تندیس زرین جشنواره، دیپلم افتخار و مبلغ ۳.۰۰۰.۰۰۰ تومان (سه میلیون تومان) نفر اول
• تندیس زرین جشنواره، دیپلم افتخارو مبلغ ۲.۰۰۰.۰۰۰ تومان (دو میلیون تومان) نفر دوم
• تندیس زرین جشنواره، دیپلم افتخارو مبلغ ۱.۰۰۰.۰۰۰ تومان (یک میلیون تومان) نفر سوم
برای هر عکس راه یافته به نمایشگاه (به‌جز آثار دریافت کننده جوایز) مبلغ ۲۰۰.۰۰۰ تومان (دویست هزار تومان) حق تألیف پرداخت خواهد شد.

رویکرد جشنواره:
حمایت از خلق آثار تولید شده با رویکرد معرفی و ترویج وقف به عنوان احسان ماندگار.

راه‎های ارتباطی و تماس:
آدرس دبیر خانه اجرایی جشنواره: شیراز، پل حر. جنب آتش نشانی، اداره کل اوقاف و امور خیریه فارس معاونت فرهنگی و اجتماعی
تلفن مستقیم دبیر خانه جشنواره: ۲۵۲۹- داخلی ۳۱۶۸ ، ساعات تماس: ۸ تا ۱۵ عصر
دبیر خانه مرکزی: تهران، خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، سازمان اوقاف و امور خیریه، ساختمان مهر، طبقه چهارم، معاونت فرهنگی و اجتماعی، اداره ترویج فرهنگ وقف – تلفن : ۶۴۸۷۲۶۰۸-۰۲۱
وب سایت جشنواره
تلگرام جشنواره
وب سایت معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان اوقاف و امور خیریه

ادامه‌ی پست

داجینگ و برنینگ | آموزش کار با قابلیت های فتوشاپ-مجله نورنگار

داجینگ و برنینگ و اهمیت آن برای عکاسانReviewed by نورنگار on Jan 17Rating: 5.0داجینگ و برنینگ | آموزش کار با قابلیت های فتوشاپ-مجله نورنگارداجینگ و برنینگ یکی از قدیمی‌ترین روش‌های ویرایش عکس در عکاسی است که قدمت استفاده از آن به دوران آنالوگ و نوردهی فیلم و کاغذ عکاسی برمی‌گردد..داجینگ و برنینگ و اهمیت آن برای عکاسان

روش‌های داجینگ و برنینگ بسیار زیاد هستند. اگرچه همه آن‌ها می‌توانند چشم بیننده را هدایت کنند، اما برخی از آن‌ها تأثیرات نامناسبی مانند ایجاد هاله‌های نورانی یا تیره در اطراف سوژه بوجود می‌آورند که از لحاظ فنی و زیبایی شناسی آسیب زننده هستند. در این مقاله می‌خواهیم ببینیم که داجینگ برنینگ دقیقاً چیست و چطور می‌توانیم از بهترین روش‌های آن برای افزایش خلاقیت ویرایشی خودمان بهره ببریم؟

 

داجینگ و برنینگ چیست؟

 

داجینگ و برنینگ یکی از قدیمی‌ترین روش‌های ویرایش عکس در عکاسی است که قدمت استفاده از آن به دوران آنالوگ و نوردهی فیلم و کاغذ عکاسی برمی‌گردد. یک روش خلاقانه در تاریک‌خانه‌های عکاسی که درک مفهوم آن بسیار ساده و روش‌های اجرای آن متنوع است. از حالا به بعد داجینگ و برنینگ را با این مفاهیم می‌شناسیم:

 

  • داجینگ (Dodging) به معنای روشن کردن بخشی از تصویر است
  • برنینگ (Burning) به معنای تاریک کردن بخشی از تصویر است

 

همه ما می‌دانیم که می‌توانیم همه عکس را با روش‌های مختلف روشن‌تر یا تاریک‌تر کنیم. اما در اینجا معنی این نوع ویرایش، دقیقاً روشن یا تاریک کردن “بخشی یا محدوده‌ای مشخص” از عکس است. بنابراین این نوع تغییرات در عکس را Local Adjustments یا تنظیمات و تغییرات منطقه‌ای یا محدود می‌نامیم.

 

در قدیم برای روشن کردن قسمتی از یک عکس، روش ساده و خلاقانه‌ای را استفاده می‌کردند. می‌دانیم که در آن زمان وقتی می‌خواستند در تاریکخانه، عکسی را چاپ کنند، دستگاهی به نام آگراندیسور، نور را از نگاتیو عبور می‌داد و روی کاغذ سفید و حساس چاپ عکس می‌تاباندند (تقریباً به همان شکلی که در سینما، نور از داخل نگاتیو عبور کرده و روی پرده سفید می‌تابد). در این حالت، هر کجا از تصویر که نور کمتری دریافت می‌کرد، طبیعتاً روشن‌تر هم می‌شد.

 

یعنی مثلاً برای اینکه در یک عکس بخواهید کوه‌ها را روشن‌تر کنید، باید اجازه نمی‌دادید تا نور شدید روی آن قسمت‌ها بتابد.

 

عکاسان در این مواقع یک تکه مقوا را روی یک میله بلند یا مداد می‌چسباندند و در مدت زمانی که نوردهی می‌کردند (مثلاً ۱۰ یا ۱۵ ثانیه‌ای که نور روی کاغذ می‌تابید)، آن را روی قسمت‌هایی که می‌خواستند روشن‌تر چاپ شود نگه می‌داشتند. به این ترتیب، آن قسمت‌ها نور کمتری می‌گرفت و روشن‌تر می‌شد.

 

برای تیره کردن یک قسمت‌هایی از عکس هم روشی تقریباً برعکس این روش بالا را استفاده می‌کردند. به این ترتیب که نمی‌توانستند، زمان تابش نور روی یک قسمت را زیاد‌تر کنند. بلکه زمان تابش نور را به طور کلی زیادتر می‌کردند. بعد یک کاغذ با یک سوراخ در میان آن را روی همان میله می‌چسباندند و سعی می‌کردند آن سوراخ را روبروی جایی که می‌خواستند نور بیشتر بخورد نگه دارند. به این ترتیب، آن نقطه نور بیشتر دریافت می‌کرد و بعد از مدتی هم آن را کنار می‌کشیدند و تا همه عکس نور یکسان دریافت کند.

 

بعضی از عکاسان هم از دستشان برای این کار استفاده می‌کردند. یعنی انگشتانشان را طوری نگه می‌داشتند که یک سوراخ تشکیل شود و نور از لای آن روی کاغذ بتابد. به همین دلیل هم آیکن داجینگ و برنینگ در فتوشاپ، به ترتیب شبیه به یک آب‌نبات چوبی (یک کاغذ گرد با یک دسته) و یک دست با سوراخی در بین انگشتان است! این دو شکل‌هایی هستند که یادآور این تکنیک در تاریکخانه‌های قدیمی هستند.

 

آموزش فتوشاپ

 

چرا اصولاً داجینگ و برنینگ اهمیت دارند؟

 

اصولاً ویرایش عکس، به معنی ایجاد تاکید و هدایت چشم بیننده روی چیزیست که عکاس دوست دارد او، آن را ببیند و صد البته گمراه کردن چشم بیننده از آن چیزی که قرار نیست دیده شود. برای مثال اگر شما یک پرتره گرفته‌اید که سوژه‌تان در آن عکس چشمان زیبایی دارد، می‌خواهید مطمئن شوید که بیننده هم دقیقاً متوجه زیبایی چشمان او بشود. این همان جایی است که داجینگ و برنینگ به کمکتان می‌آید.

 

اگر تابه‌حال از داجینگ و برنینگ استفاده نکرده‌اید بد نیست به چند روش ویرایش عکس‌ها در عکس‌های پرتره توجه کنید. به عنوان مثال عکاسان پرتره اغلب سعی می‌کنند با تیره کردن دور کادر عکس، توجه بیشتر بیننده را به سمت مرکز کادر بکشند که معمولاً جایی است که سوژه یا همان شخصی که از او عکس پرتره گرفته‌اند قرار دارد. این روش که در اغلب نرم‌افزارهای ویرایش عکس به نام تیرگی دور یا ویگنتینگ مشهور است، می‌تواند نوعی برنینگ شناخته شود که البته همیشه جای ثابتی دارد و آن هم دور کادر عکس است.

 

یا باز هم عکاسان پرتره از روش دیگری برای جلب توجه بیننده به سمت چشمان سوژه استفاده می‌کنند که نام آن کچ لایت است. کچ لایت‌ها، همان بازتاب نور در داخل عنبیه چشم سوژه است. این برق‌خوردگی‌ها در چشم، باعث می‌شود تا بیننده بلافاصله به سمت چشم سوژه نگاه کند.

 

جالب اینجاست که اغلب عکاسان پرتره، یا این برق داخل چشم را شدید‌تر می‌کنند یا با استفاده از شکل‌های آماده در فتوشاپ، آن را ایجاد می‌کنند. این نور شدید در چشم‌ها را هم می‌توان نوعی داجینگ محسوب کرد.

 

بنابراین اگر فکر می‌کردید که تا امروز از داجینگ و برنینگ اصلاً استفاده نکردید، شاید این روش‌ها شما را به این نوع خاص از ویرایش علاقه‌مند کند. اما نکته مهم درباره این نوع ویرایش این است که قصد ما فقط “جلب توجه” بیشتر بیننده به سمت نقطه‌ای خاص است، اما به هیچ وجه نباید “متوجه” شود که ما چه کاری انجام داده‌ایم. منظور اینکه اصولاً داجینگ و برنینگ باید خیلی ملایم و دقیق انجام شود و اصلاً نباید خودش را لو بدهد.

 

مطلب مرتبط:بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی پرتره

 

مثال‌های واقعی از داجینگ و برنینگ

 

به عکس‌های زیر نگاه کنید و ببینید آیا متوجه می‌شوید که کدام بخش از تصاویر، با داجینگ و برنینگ ویرایش شده‌اند؟ پاسخ‌ها را می‌توانید بعد از هر ۴ عکس ببینید: (من در داخل متن از عبارت داج کردن و برن کردن به جای Dogded و Burned استفاده کردم تا این دو عبارت بیشتر به چشم خواننده آشنا بیاید!)

 

آموزش ادیت عکس در فتوشاپ

 

NIKON D800E + 24mm f/1.4 @ 24mm, ISO 100, 1.6 seconds, f/16.0

 

آموزش ادیت عکس

 

NIKON D7000 + 24mm f/1.4 @ 24mm, ISO 800, 1/30, f/1.4

 

اموزش برن در فتوشاپ

 

NIKON D800E + 105mm f/2.8 @ 105mm, ISO 400, 0.8 seconds, f/9.0

 

آموزش لایتروم

 

NIKON Z 7 + NIKKOR Z 24-70mm f/4 S @ 39mm, ISO 64, 4 seconds, f/11.0

 

اولین عکس خیلی راحت است. من بخشی از پیش زمینه عکس را که نزدیک صدف روی ساحل بود داج کردم تا بهتر دیده شود. همچنین کمی هم ابر‌های توی آسمان را برن کردم، چون خیلی روشن بودند.

 

در تصویر دوم، بخش‌های مختلفی از آسمان و ابرهایی که در پس زمینه بودند را برن کردم. چون می‌خواستم روشنایی آن‌ها کمتر به چشم بیاید و بیشتر همان ابری که توسط پروجکتور بالای برج روشن شده بود دیده شود. ممکن است فکر کنید که ابر میانی که روشن شده هست هم کمی داج شده است. دقیقاً همین‌طور است. این ابر را کمی روشن‌تر کردم.

 

اما درباره عکس سوم چطور؟ این عکس کمی سخت‌تر بود. به موج‌هایی که کمی روشن‌تر از بقیه هستند نگاه کنید. همچنین پاشش آب در اطراف صخره‌ها. من موجی را که در پایین سمت چپ تصویر است، کاملاً داج کردم. موج بزرگ وسطی را اصلاً دست نزدم.. اما موج بالا سمت راست را کمی برن کردم. در مورد بخشی از آب که پاشیده است هم کمی سمت چپ آن را داج کردم و کمی سمت راست آن را برن کردم.

 

نهایتاً اینکه درباره عکس آخری چه نظری دارید؟ واقعیت این است که عکس آخری اصلاً داج و برن نشده است. در واقع تنها تنظیماتی که روی این عکس انجام دادم، همان تنظیمات رنگ و نور و سایه‌های عمومی بود که به طور کلی روی همه عکس انجام دادم. چون بیشتر از این، احتمالاً باعث می‌شد تا بیننده متوجه ویرایش عکس بشود. برای همین هم اصلاً دست نخورده است.

 

این عکس ها را اینجا گذاشتم تا ببینید که در واقع هیچ فرمول خاصی برای داجینگ و برنینگ یک سوژه خاص در تصویر وجود ندارد. مثلاً این‌طور نیست که چهره را همیشه داجینگ کنیم یا ابر‌ها را همیشه برنینگ کنیم. باید ببینید این کار چه کمکی به عکس می‌کند و در همان موقع درباره آن تصمیم بگیرید. اول ببینید پیرامون کدام بخش از تصویر، خیلی روشن‌تر یا خیلی تاریک‌تر از چیزی که باید باشد هست و بعد ببینید آیا می‌توان آن بخش‌ها را با تنظیمات کلی یا  Global Adjustments تغییر دهید یا نه.

 

اگر این کار امکان پذیر نبود، آن‌وقت شروع به داجینگ و برنینگ کنید.

 

نگذارید هاله‌ها پدیدار شوند

 

یکی از مهم‌ترین تکنیک‌ها در هنگام داجینگ و برنینگ این است که نگذارید این ویرایش از خط خود خارج شود. مطمئن شوید که تنها چیزی داج و برن شده که شما می‌خواستید بشود، نه هیچ چیز دیگر. اگر این کار را نکنید، احتمالاً با هاله‌ای تاریک یا روشن در اطراف سوژه داج و برن شده مواجه می‌شوید. این اتفاق، همه زحمت شما را بر باد می‌دهد.

 

یکی از روش‌ها این است که “سعی کنید” خیلی دقیق این کار را خیلی دقیق انجام دهید و لبه‌های قلم موی داجینگ و برنینگ شما از لبه‌های سوژه بیرون نزند. طبیعتاً کار سخت و وقت‌گیری هم هست و همیشه هم امکان پذیر نیست. خصوصا وقت‌هایی که سوژه، دارای لبه‌های صاف و مشخص نیست. یک روش هم همان کاری است که اغلب ویرایش‌های دیگر را براساس آن انجام می‌دهید. یعنی اول سوژه خودتان را با روش‌های مختلف انتخاب در فتوشاپ، جدا می‌کنید و بعد روی بخش‌های جدا شده کار می‌کنید.

 

اگرچه این روش هم در باره سوژه‌های پیچیده، مانند برگ‌های یک درخت در زمینه روشن آسمان، چندان ساده نیست. یک سری روش‌های دیگر هم وجود دارد که می‌توانید در مواقع مورد نیاز آن‌ها را به کار گیرید. مثلا جداسازی براساس نور پیکسل‌ها.

 

آموزش ادیت عکس

اما به‌هرحال حتماً توجه کنید که داجینگ و برنینگ، حتماً براساس روشنایی سوژه‌هایتان، روی آن‌ها اعمال شود. به بیان دیگر، کاری کنید که داجینگ، فقط روی بخش‌های تیره اتفاق بیفتد که قرار است روشن شوند و برنینگ هم تنها روی روشنایی‌هایی اعمال شود که می‌خواهید تیره شوند. به عنوان مثال در فتوشاپ، می‌توانید ترکیب لایه‌های روی هم را طوری تغییر دهید که مثلاً تنها روی لایه‌های روشن‌تر یا تیره‌تر از خودش تأثیر بگذارد. به این ترتیب، دیگر همه پیکسل‌ها تأثیر نمی‌گیرند.

 

هدف‌گذاری داجینگ و برنینگ، براساس روشنایی لایه‌ای که در حال کار روی آن هستید، در برخی از نرم‌افزارها ممکن نیست. مثلا خود فتوشاپ، این قابلیت را دارد، اما ویرایشگر فایل‌های خام یا ACR آن را ندارد یا در لایتروم هم نیست. البته نگران نباشید. شما هنوز هم می‌توانید از این تکنیک پیشرفته استفاده کنید. مثلاً می‌توانید از تنظیمات منطقه‌ای با محوشدگی زیاد در اطراف قلم موی آن برنامه استفاده کنید. یعنی آن‌قدر محوشدگی اطراف قلم مو را زیاد و خود قلم مو را بزرگ کنید که تغییر روشنایی با تاریکی آن‌قدر به چشم نیاید.

ضمن اینکه می‌توانید از تنظیمات عمومی هم استفاده کنید. البته نه اینکه حتماً عکس را روشن یا تاریک کنید. برخی از برنامه‌ها به شما اجازه می‌دهند مثلاً صرفاً Shadows یا Highlights را تغییر دهید. می‌توانید از این اسلایدر‌ها به جای روشنی و تاریکی عمومی استفاده کنید.

 

در برخی از برنامه‌ها هم امکانات جدیدی اضافه شده که کار را برای داجینگ و برنینگ ساده‌تر می‌کند. مثلاً در نسخه‌های جدید لایتروم، اگر بخواهید یک سایه را داج کنید، می‌توانید به لایتروم بگویید که در محدوده‌ای که روی آن قلم مو را می‌کشید، فقط روی پیکسل‌های تاریک کار کند یا مثلاً یک رنگ خاص را تحت تأثیر قرار دهد. این قابلیت “luminance range mask” یا ماسک محدوده روشنایی نام دارد که نسخه‌های قدیمی لایتروم فاقد آن بودند. اگر لایتروم قدیمی دارید، بهترین روش این است که یک قلم موی کوچک بردارید و مثلاً نور‌های خیلی روشن یا سایه‌های تیره آن قسمت را با Highlights یا Shadows تغییر دهید. با این کار، احتمال ایجاد هاله در اطراف محل داجینگ و برنینگ خیلی کمتر می‌شود.

 

روش‌های پیشنهادی برای داجینگ و برنینگ

 

واقعیت این است که روش‌هایی که می‌توانید داجینگ و برنینگ کنید، حداقل در فتوشاپ، بسیار متنوع و گسترده هستند. هر عکاس، روش‌ها و تنظیمات شخصی خودش را برای این کار استفاده می‌کند. به همین دلیل روشی که در اینجا درباره آن توضیح می‌دهم، یکی از روش‌های عمومی این کار است و طبیعتاً ممکن است خود شما روش‌های ساده‌تر و مناسب‌تری را برای کاربرد شخصی‌تان پیدا کنید.

 

داجینگ و برنینگ در فتوشاپ

 

اگرچه در فتوشاپ، ابزارهای اختصاصی برای داجینگ و برنینگ وجود دارد، اما شخصاً دوست دارم از لایه‌های تنظیم کننده استفاده کنم. مثلاً از Curve ها برای تاریک و روشن کردن لایه زیری استفاده می‌کنم. چون هم مجدداً قابل تنظیم هستند و هم خود آن‌ها شامل یک ماسک هم می‌شوند و می‌توانم جاهایی که نیاز نبوده تغییر کند را به راحتی با ماسک بپوشانم.

 

یک روش پیچیده‌تر هم برای این کار وجود دارد که ویرایشگر‌ها، یک لایه خالی با رنگ خاکستری ۵۰% روی لایه عکس ایجاد می‌کنند و مد ترکیب یا همان Blending Options آن را از Normal روی Overlay قرار می‌دهند. این لایه، در جاهایی که تیره‌تر از خاکستری ۵۰% باشد، جلوه تاریکی و در جاهایی که روشن‌تر از خاکستری ۵۰% باشد، جلوه روشنایی به عکس زیرین خودش می‌دهد. به این ترتیب می‌توان به راحتی با قلم‌موهای سفید و سیاه یا حتی همان ابزارهای داجینگ و برنینگ، آن را ویرایش کرد.

 

اموزش فتوشاپ

 

لایتروم

 

برای داجینگ و برنینگ در لایتروم، بهتر است تا جایی که می‌توانید سعی کنید از تنظیمات عمومی و کلی یا همان Global Adjustments استفاده کنید. یعنی ویرایش‌هایی که روی کل عکس تأثیر می‌گذارند. چون این تنظیمات را خیلی راحت‌تر می‌توانید کنترل کنید و همچنین به راحتی قابل حذف کردن هستند. تنظیمات منطقه‌ای یا محدود (Local Adjustments) به راحتی از دستتان خارج می‌شوند و در برخی جاها این تنظیمات روی هم مخلوط می‌شوند و جلوه بدتری پیدا می‌کنند.

 

نکته بعدی اینکه بهتر است به جای قلم موی تنظیمات محدود، از گرادینت استفاده کنید. یک گرادینت ساده و صحیح می‌تواند کاری که می‌خواهید با بارها و بارها کشیدن قلم انجام دهید به سرعت برایتان انجام دهد.

 

ادیت عکس

 

اما اگر باز هم می‌خواهید از قلم موی تنظیمات محدود استفاده کنید، پیشنهاد می‌کنم کلاً از اسلایدر Exposure دور بمانید. این اسلایدر، روی همه پیکسل‌ها با هم تأثیر می‌گذارد و معمولاً همیشه یک هاله نورانی روی عکس ایجاد می‌کند. به جای آن از “highlights,” “shadows,” “whites,”  و  “blacks” استفاده کنید. یکی از روش‌های محبوب من برای این کار، استفاده از مقادیر کم Clarity در منطقه ویرایش شده است که معمولاً باعث نرم کردن ترنزیشن بین رنگ‌های تیره و روشن می‌شود.

 

اما همان‌طور که گفتم، در لایتروم جدید می‌توانید از ماسک روشنایی استفاده کنید. طبیعتاً فقط نسخه‌های جدید لایتروم آن را ارائه می‌کنند.

 

بیشتر بخوانید: چگونه از ماسک روشنایی استفاده کنیم؟

 

خلاصه

 

امیدوارم در این مقاله توانسته باشم، تأثیر و اهمیت داجینگ و برنینگ را برایتان تشریح کنم. اگرچه نمی‌شود گفت که همه عکس‌ها نیاز به آن دارند، اما بدون شک می‌توانید عکس های زیادی را در آرشیو خودتان (فارغ از شاخه‌های مختلف عکاسی) پیدا کنید که احتمالاً با داجینگ و برنینگ بهتر می‌شدند. اگر سؤالی در این رابطه دارید، در بخش کامنت‌ها با من در میان بگذارید.

 

مترجم: امیر یاری

ادامه‌ی پست

به دنبال توسعه رنگ در فضاهای شهری هستیم

به گزارش هنرآنلاین، موسوی در مراسم عصری با هنرمندان که به منظور گفتگو و هم‌اندیشی در خصوص چگونگی توسعه رنگ در فضای شهری برگزار شد با بیان اینکه در بحث توسعه هنرهای شهری هنرمندان سالهاست که با شهرداری تهران از طریق فراخوان های مختلف، سمپوزیوم‌های گوناگون و… همکاری دارند، گفت: طی این سالها هنرمندان طرح و ایده‌های مختلفی مطرح کردند که بسیاری از آنها بعد از تایید شورای هنری سازمان زیباسازی به مرحله اجرا رسیده است.

وی افزود: اگر در بحث هنرهای شهری به لحاظ کمی و کیفی توسعه و پیشرفتی داشته‌ایم در سایه مشارکتی بوده که هنرمندان حرفه‌ای با این سازمان داشته‌اند، آنها به خوبی به عرصه‌ها و حرفه‌ها وارد شده‌اند.

موسوی با تاکید بر اینکه شهرداری تهران از ابتدا تنها مرجع پیشرو به فعالیت‌های هنری بوده است، یادآور شد: پس از فعالیت شهرداری تهران شهرهای دیگر هم در حوزه هنری مشغول به فعالیت شدند. هم اکنون می‌توان در خصوص فعالیت‌های هنری شهرداری تهران و دیگر شهرداری‌های کشور که در حوزه هنری فعالیت می‌کنند کارها را آسیب‌شناسی کرد و همچنین ایرادات و نواقص را شناخت و در راستای برطرف کردن آنها و اجرای کارهای موثرتر گام برداشت.

به گفته معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران خوشبختانه امروز به سمتی حرکت کرده‌ایم که حداقل به لحاظ کمی آمار قابل قبولی در حوزه فعالیت‌های هنر شهری وجود دارد به نوعی برای ما پیشرفت محسوب می‌شود. اگرچه برخی روش‌ها و رفتارهایی که با مقوله هنرهای شهری و هنرمندان صورت می‌گیرد خیلی حرفه‌ای و صحیح نیست.

وی ادامه داد: بسیاری از شهرها در زمینه هنر سیستم بسیار پیشرفته و تخصص لازم را ندارند به همین منظور گاهی باعث انجام کارهای نامطلوب و یا آزار و اذیت هنرمندان می‌شوند. بدون تردید همه این موارد سیل پیشرفت هنرمندان را در کشور ایجاد کرده که برای ما دارای ارزش و اهمیت است.

موسوی با بیان اینکه ‌نگاه ما در زمینه پروژه‌های هنری مختص تهران است، گفت: در این زمینه مدام به دنبال ایجاد فرصت‌های جدید هستیم که بتوانیم شاهد جلب مشارکت بیشتر شهروندان در شهر باشیم. ما برای ایجاد شرایط بهتر از سال‌های گذشته تاکنون راهای مختلفی را در فضای شهری تجربه کرده‌ایم.

معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران اضافه کرد: از سالهای گذشته تاکنون ایده های بهتر و موفق‌تری در سطح شهر در خصوص هنرهای شهری مطرح شده که این تجربه برای شهرداری تهران و جامعه هنری فرصت بسیار خوبی بوده است هرچند که امیدوار بودیم مراکز آموزشگاهی و دانشگاهی ما نیز خود را با ساختار شهرداری ها و جامعه هنری پرکار وفق دهند و خلاء های آموزشی محیط های دانشگاهی را برطرف کنند، اما این اتفاق رخ نداد.

وی با اشاره به چالشی که در دانشگاه‌های ما وجود دارد، تاکید کرد: دانشگاه های ما کماکان از مجموعه اتفاقاتی که در شهرها و فعالیت‌های هنری می‌افتد همچنان چند گام عقب‌تر هستند.

موسوی با اشاره به اینکه ما سعی کردیم با تعریف درست از اتفاقات مهم در زمینه هنر شهری مشارکت هنرمندان را در طول سال افزایش دهیم، افزود: بسیاری از هنرمندان با جشنواره بهارستان آشنایی دارند به همین دلیل چهارمین دوره این جشنواره با حضور هنرمندان برگزار خواهد شد. امسال شعار بهارستان” بهارستان رنگین تهران” است و تاکید داریم که توسعه خلاقانه رنگ در بحث دیوارنگاری، مجسمه سازی و… در بحث هنرهای محیطی داشته باشیم.

معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران ادامه داد: اگرچه دیوارنگاری به دلیل ویژگی‌های خاص خود بیشتر در معرض دید قرار دارد و می‌تواند در فضای شهری موثرتر عمل کند اما این پروژه صرفا محدود به بحث دیوارنگاری نیست.

به گفته وی اگرچه شعار بهارستان امسال “بهارستان رنگین تهران” است اما در آثاری که به دستمان رسید این مقوله را نتوانستیم به خوبی مشاهده کنیم به همین دلیل فراخوان تکمیلی‌تر “توسعه رنگ” در فضای شهری را با در نظر گرفتن دیوارهای مشخص روی سایت سازمان، بارگزاری کردیم تا مقوله توسعه رنگ و طراحی خلاقانه رنگ در موضوع دیوارنگاری را به صورت پایلوت اجرا و تجربه را گسترش دهیم.

 

ادامه‌ی پست

کاشت نعنا در منزل و همه نکاتی که باید درباره آن بدانید

کاشت نعنا در منزل و همه نکاتی که باید درباره آن بدانید

نعنا یکی از گیاهان محبوب و پراستفاده در طب سنتی و آشپزی است. دسترسی به نعنای تازه و ارگانیک شاید همیشه میسر نباشد اما شما می‌توانید با کاشت نعنا در منزل این مشکل را حل کنید و همیشه به نعنای تازه و سالم دسترسی داشته باشید. نعنا یک گیاه بسیار پرخاصیت و مفید برای قسمت‌های مختلف بدن است که استفاده روزمره از آن می‌تواند سلامتی شما را تضمین کند. اما چطور باید از این گیاه استفاده کنیم؟ روش کاشت نعنا در منزل چیست و چطور باید از آن مراقبت کرد؟ برای برداشت نعنا چه ترفندهایی باید رعایت شود؟ در این مقاله اختصاصی از مجله عکس ما به همه این سوالات پاسخ خواهیم داد و شما را با روش کاشت نعنا و پرورش و برداشت صحیح آن آشنا خواهیم کرد، در ادامه نیز درباره خواص و استفاده‌های این گیاه مطالبی را بیان خواهیم نمود.

نعنا چیست؟

گیاه نعنا با نام علمی منتا Mentha یک گیاه چندساله با شاخه‌های چهاروجهی است که برگ‌های آن در جهت متقارن رشد می‌کنند و گل‌های کوچکی هم می‌دهد که رنگی هستند. همه بخش‌های نعنا مانند برگ‌های آن تند و تیز هستند و بو و عطر تندی دارند. نعنا گیاهی از رده دولپه‌ای‌ها است که جزو سبزی‌های خوراکی دسته بندی می‌شود، این گیاه در دسته پونه‌ها دسته بندی می‌شود اما برگ‌های آن مانند پونه کرکی نیستند. گیاه نعنا ریشه هوایی دارد و ساقه‌های آن مستقیم و عمودی رشد می‌کند. برگ‌های نعنا در اندازه ۳ تا ۵ سانتی‌متر هستند و حالتی دوکی شکل دارند، حاشیه این برگ‌ها بریدگی‌های عمیقی دارد که نوک تیز است. کاشت نعنا تقریبا در تمام قسمت‌های جهان انجام می‌شود، این گیاه به شکل وحشی هم رشد می‌کند.

کاشت نعنا

انواع نعنا

گیاه نعنا انواع و گونه‌های مختلفی دارد و شرایط کاشت هر گونه با گونه‌ها دیگر متفاوت است. طعم و عطر این گونه‌ها هم با هم تفاوت دارد و لازم است که قبل از کاشت نعنا با انواع مختلف آن آشنا شوید. نعنا فلفلی و نعنای دشتی دو گونه معروف این گیاه هستند اما گونه‌هایی موسوم به نعنای سیبی، نعنا پرتقالی و حتی نعنای شکلاتی هم وجود دارند که در نقاط مختلفی کشت می‌شوند. نعنای کرس هم نوعی نعنا شبیه به خزه است که روی سنگ‌ها و سطوح سخت مثل جدول کنار خیابان و … رشد می‌کند. نعنای وحشی، نعنای کوهی، نعنای زینتی، نعنای آسیایی، نعنای آبی، نعنای ژاپنی، نعنای استرالیایی یا نعنای رودخانه، نعنای کانادنسیس، نعنای سروینا، نعنای لیمویی، نعنای داهوریکا، نعنای برگ چین دار و نعنای کونینگامی از دیگر گونه‌های شناخته شده نعنا هستند که بومی مناطق مختلف می‌باشند.

کاشت نعنا

همه انواع نعنا هوای سرد و مرطوب را ترجیح می‌دهند و در نور غیرمستقیم و کمی تا قسمتی سایه به خوبی رشد می‌کنند اما در مقابل نور مستقیم خورشید نیز آسیب نمی‌بینند و به رشد و طراوت خود ادامه می‌دهند. نعنا را می‌توان از طریق بذر یا کاشت ساقه در خاک تکثیر کرد اما کاشت بذر به خصوص برای افراد مبتدی توصیه نمی‌شود. چون این گیاه گونه‌های بسیار مختلف و متفاوتی دارد و احتمال این که نعنای کاشت شده از نظر شکل و عطر و طعم مورد نظر شما نباشد بسیار زیاد است. پس بهتر است سری به باغ‌ها و باغچه‌های کاشت نعنا و سایر سبزیجات بزنید و از روی عطر و شکل، گیاه مورد نظر خود را انتخاب کرده و برای تکثیر قلمه بزنید.

کاشت نعنا

گیاه نعنا پس از کاشت به سرعت رشد می‌کند و در مدت کمی بیش از حد نیاز شما برای مصرف خانواده، برگ‌های سبز و معطر تولید می‌کند. مشکل جدی در کاشت نعنا جلوگیری از رشد بیش از حد آن است که ممکن است باعث مرگ گیاهان اطراف ان شود. برای جلوگیری از این مشکل ترجیحا نعنا را در گلدان‌های مجزا از سایر گیاهان بکارید اما اگر این امکان را ندارید گلدانی انتخاب کنید که حداقل ۴۰ سانتی‌متر عمق داشته باشد و ته آن باز باشد. البته در صورت کاشت نعنا در باغچه این مشکل و محدودیت را نخواهید داشت.

برداشت نعنا

برای برداشت نعنا می‌توانید برگ‌های آن را در حد نیاز جدا کنید و برای آشپزی و مصرف خام مورد استفاده قرار دهید. اما اگر به مقدار بیشتری نعنا نیاز دارید می‌توانید ساقه آن را از فاصله سه سانتی‌متر از سطح خاک برش دهید و یک شاخه نعنای کامل در اختیار داشت باشید. شما می‌توانید این کار را دو تا سه بار در هر فصل انجام دهید، شاخه‌های نعنا مجددا رشد خواهند کرد و شما لازم نیست نگران تمام شدن و خشک شدن بوته نعنای زیبای خود باشید.

کاشت نعنا

استفاده از نعنا

برای استفاده از نعنای برداشت شده هم راه‌های مختلفی وجود دارد. شما می‌توانید برگ‌ها و ساقه‌ها را به صورت تازه مصرف کنید و یا از دم کرده آن‌ها استفاده کنید. عرق گیری از نعنا هم یکی از روش‌های موثر برای کشیدن عصاره نعنا است. اما اگر علاقه‌ای به مصرف نعنای تازه ندارید می‌توانید برگ‌ها و ساقه‌های آن را در معرض هوا قرار دهید و خشک کنید (یا از خشک کن‌های مخصوص برای این کار استفاده کنید) سپس نعنای خشک شده را پودر کرده و به عنوان ادویه و طعم دهنده غذا و یا برای دم کردن مورد استفاده قرار دهید. نعنا چه به صورت تازه و چه خشک و چه به صورت عرق و عصاره و دم کرده خواص متعددی دارد که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد:

  • نعنا در درمان افسردگی بسیار موثر است و اثر شادی آور و گرم کننده دارد و باعث تقویت قلب می‌شود.
  • از نظر طب سنتی نعنا رقیق ‌کننده خون غلیظ است و مواد بلغمی و سوداوی را دفع می‌کند.
  • این گیاه باعث تقویت دستگاه گوارش و به خصوص معده می‌شود.
  • استفاده از عصاره و شربت و دمنوش نعنا باعث باز شدن مجاری تنفسی می‌شود و از آن به عنوان بخور هم می‌توان استفاده کرد تا نشانه‌های آسم و تنگی نفس کاهش یابد.
  • نعنا ضدسرفه و ضداسپاسم است و حتی باعث دفع حشرات مزاحم می‌شود.

اگر این مقاله مورد توجه شما قرار گرفت می‌توانید مقالات مشابه را در بخش سایر مقالات در مجله عکس شاخه گیاهان و حیوانات خانگی مطالعه کنید. انتقادات و پیشنهادات خود را نیز در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

منبع: Good House Keeping (ترجمه‌ و تألیف اختصاصی توسط مجله عکس)

دیدگاه ها
۰

ادامه‌ی پست

نمایشگاه عکس «نوزده» در دانشگاه هنر

نمایشگاه گروهی عکس دانشجویان رشته‌ی عکاسی دانشگاه هنر با عنوان «نوزده» روز سه شنبه ۲ بهمن ماه ۱۳۹۷ در گالری دانشگاه هنر افتتاح می‌شود.

امید آرمات، محمد آشیانی، سهراب توکلی، مریم حامدی، پریسا حسینی، سارا حق پرست، شهربانو خائف، هدیه خزائی، محمد مهدی دانشوند، مجید دهقان، مهری رحیم زاده، امیرعلی زارعی، هانیه زریابی، سمانه سریانی، مرتضی صدیقی فرد، محسن قاسمی، پیام قمشه زاده، امید کیوان آرا و یاسر وطن پرست دانشجویان شرکت کننده در این نمایشگاه هستند که هر کدام با یک مجموعه در این رویداد حضور دارند.

«نوزده» رویکردی مستند دارد و حاصل کار کارگاه مستند دانشجویان ارشد عکاسی دانشگاه هنر و با استاد راهنمایی «فرهاد سلیمانی» شکل گرفته است.

گشایش: سه شنبه ۲ بهمن ماه ۱۳۹۷، ساعت ۱۶ الی ۲۰
بازدید: تا روز سه شنبه ۹ بهمن ماه ۱۳۹۷، ساعت ١۶ الی ٢٠
گالری دانشگاه هنر: چهارراه ولیعصر، کوچه بالاور، دانشگاه هنر

ادامه‌ی پست

دوربین A1000 و B600 | معرفی دو دوربین جدید نیکون-مجله نورنگار

دوربین A1000 و B600 به عنوان دوربین سفری برای کسانی که قصد حمل یک دوربین کوچک و سبک را دارند معرفی شدند. A1000 به دلیل زوم اپتیکال ۳۵ برابری با فاصله کانونی ۲۴ الی ۸۴۰ میلی متری می‌تواند گزینه‌ی مناسبی برای یک دوربین سفری باشد.

 

بزرگ نمایی ۳۵ برابری در A1000 می‌تواند با پاناسونیک لومیکس ZS70 و سونی سایبر شات HX99 مقایسه شود که آن‌ها هم دارای لنز‌ ۲۴ تا ۷۲۰ میلی متری هستند. کولپیکس A1000 از سنسور ۱/۲.۳ اینچی با رزولوشن ۱۶ مگاپیکسل بهره برده است.

دوربین A1000 از ایزوی ۶۴۰۰ پشتیبانی می‌کند و دارای قابلیت ویژه‌ای برای استفاده از این دوربین در نور‌های کم می‌باشد.  دوربین یاد شده همچنین مجهز به سیستم لرزشگیر لنز است تا بتوان با استفاده از آن تصاویر ثابت‌ خوبی به ثبت رساند. این در حالیست که کولپیکس A1000 دارای سیستم کاهش لرزش هیبریدی هم هست که برای ضبط ویدیو‌ها با رزولوشن ۴K مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

دوربین اقتصادی نیکون همچنین از منظره یاب ۱۱۶۶ هزار نقطه‌ای الکترونیکی با استفاده از سنسور چشم پشتیبانی می‌کند و علاوه بر این دارای نمایشگر سه اینچی لمسی هم هست. یک کنترل‌کننده برای زوم در این دوربین وجود دارد که کنار لنز قرار گرفته و به منظور زوم روان‌تر در دوربین تعبیه شده است که می‌تواند در هنگام فیلمبرداری کاربردی ظاهر شود. کولپیکس A1000 در ماه سال جاری با قیمت تقریبی ۵۳۰ دلار عرضه خواهد شد.

 

علاوه بر دوربین A1000 نیکون یک دوربین دیگر هم با نام B600 معرفی کرده‌است. این دوربین نیست در ویژگی‌های مختلفی بی شباهت به دوربین A1000 نیست اما با قیمت پایین‌تری نسبت به آن عرضه خواهد شد.

 

دوربین B600 یک دوربین اقتصادی دیگر از نیکون است که دارای لنز زوم ۶۰ برابری است، فاصله کانونی ۲۴ الی ۱۴۴۰ میلی‌متری و سنسور ۱۶ مگاپیکسلی است. لنز یاد شده امکان عکسبرداری ماکرو را به کاربران می‌دهد. از ویژگی‌های این دوربین می‌توانیم به کاهش لرزش برای عکس‌ها و کاهش لرزش هیبریدی ۴ محوره برای فیلمبرداری اشاره کنیم.

این دوربین بریج، کنترل‌های قابل توجهی قرار گرفته است. از این بین می‌توان به دکمه‌ی اصلاح سریع زوم (Snapback) اشاره کرد. همانند کولپیکس A1000 یک دکمه برای زوم دستی در کنار لنز تعبیه شده که می‌توان از آن برای زوم کردن‌های روان تر استفاده کرد.

 

در این دوربین خبری از فوکوس دستی نیست اما نیکون با استفاده از قابلیت‌های نرم افزاری این دوربین تلاش می‌کند تا کاربران بتوانند تا حدی تجربه‌ی فوکوس دستی را داشته باشند؛ خصوصا در محیط‌های کم نور که فوکوس دستی الزامیست. کولپیکس B600 از شبکه‌ی وای فای پشتیبانی می‌کند و می‌توان با استفاده از این ویژگی‌ها به ارسال تصاویر از طریق نیکون اسنپ بریج پرداخت.

 

لازم به ذکر است که بر خلاف کولپیکس A1000 امکان فیلمبرداری ۴K در این دوربین پشتیبانی نمی‌شود. قیمت این دوربین در ژاپن ۴۲۵ دلار آمریکا اعلام شده است.

 

ادامه‌ی پست

خاطرات رنگ‌یافته روی دیوار گالری ساربان


 خاطرات رنگ‌یافته روی دیوار گالری ساربان

به گزارش هنرآنلاین، نمایشگاه نقاشی‌های کیومرث هارپا با عنوان “خاطرات رنگ‌یافته” به کیوریتوری محمد حسن حامدی روز جمعه ۲۸ دی در گالری ساربان با حضور هنرمندان و استقبال بازدیدکنندگان افتتاح شد. در این نمایشگاه چهل اثر از این هنرمند به نمایش درآمده است. هارپا متولد سال ۱۳۳۶ در تهران و دانش آموخته‌ نقاشی است. همچنین تجربه‌ تدریس در دانشگاه‌های معتبر ایران را در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۵ در کارنامه خود دارد.

این هنرمند در بخشی از استیتمنت خود به نقل از کتاب دلواپسی از فرناندو پسوا آورده است:‌ مــن در خــودم شــخصیت‌های گوناگون خلق می‌کنم. اشــخاص را مدام کشــف می‌کنم. هر یــک از رویاهــای من، همین که خیال‌انگیز جلوه کند، تجســمی از خویش در وجود شــخص دیگر اســت. و اوســت که غرق در رویاست، نه من.

رضوان صادق‌زاده،  نقاش و مدرس نقاشی که در روز افتتاحیه برای بازدید از آثار آمده بود درباره هارپا و آثارش این‌طور گفت: کیومرث هارپا و من از دوران دانشجویی آشنا هستیم و کارهای او را دنبال می‌کنم. او هنرمندی‌ است که نمایشگاه‌های زیادی برگزار نمی‌کند اما از گذشته تا به حال کیفیت آثارش قابل توجه بوده‌است. من نوعی از اکسپرسیون فیگورگرا را در کارهای ایشان می‌بینم و حسیاست و شناخت او نسبت به رنگ را تحسین می‌کنم. هارپا ساختار خاص خود را به خوبی در کارهایش حفظ و درک کرده است، طنزی هم که در کارها می‌بینیم به زعم من از وجود خود نقاش برآمده است.

علی فرامرزی دیگر هنرمند نقاشی که به گفته‌ خودش بیش از بیست سال سابقه‌ی دوستی و همکاری با هارپا دارد درباره او گفت: کیومرث هارپا یکی از معاصرترین نقاش‌های این زمانه است. نقاشی برای او کار و شغبل نیست، در واقع به تعبیری از روی اجبار نقاشی می‌کند؛ اجباری که از درونش می‌آید. نقاشی‌های او به شدت صادقانه و بااحساس هستند؛ بخشی از تلخی زمانه را با خود دارند و اکسپرسیون موجود در آنها از عمق جامعه بیرون کشیده شده است.

علیرضا آدم‌بکان، نقاش دیگری بود که در افتتاحیه‌ این نمایشگاه حاضر شد. او درباره این نقاش گفت: من هارپا را از سال هفتاد و پنج که در دانششگاه معلم طراحی من بودند می‌شناسم. طبیعتا در این بیست سال تفاوت‌هایی در همه‌ ما ایجاد شده است و امروز هم نمایشگاه متفاوتی از هارپا می‌بینیم. خوش‌حالم که او پس از سال‌ها، راضی به برگزاری نمایشگاه شده است. کیومرث هارپا از نقاشانی است که نباید فراموش شود و برگزاری این نمایشگاه‌ها به آشنا شدن مخاطبان جدید با کارهای ایشان کمک خواهد کرد.

در این افتتاحیه‌ که به علت استقبال بازدیدکنندگان تا ساعت نه شب ادامه پیدا کرد، همه‌ آثار نمایشگاه به فروش رسید.

 نمایشگاه “خاطرات رنگ‌یافته” تا روز دوشنبه ۸ بهمن‌ماه در گالری ساربان ادامه‌خواهد داشت. علاقمندان می‌توانند جهت بازدید از آثار همه روزه به‌جز سه‌شنبه‌ها، از ساعت ۱۶الی ۲۰ به گالری ساربان به نشانی سهروردی شمالی، هویزه‌غربی، نبش خ یوسفی، پلاک۱۳۰ مراجعه نمایند.

ادامه‌ی پست

چطور در مهمانی لباس خود را با فرزندتان ست کنید

ست مادر و دختری

یکی از لذت‌های پدر و مادر شدن، ست کردن لباس با بچه‌هاست. این کار علاوه بر اینکه زیبایی استایل خانوادگی شما را بیشتر می‌کند؛ به ایجاد احساس نزدیکی بیشتر با فرزندتان هم کمک می‌کند و رابطه شما را از شکل مادر و فرزندی خارج کرده و به رابطه دو دوست هم سن و سال با سلایق مشترک نزدیک می‌کند. در این مقاله با راه‌هایی آشنا می‌شوید که کمکتان می‌کند لباستان را با فرزندتان ست کنید و لذت ببرید.

  • ست کردن جنس لباس با هم

یکی از نکات مهمی که موقع ست کردن لباستان با بچه‌ها باید به آن دقت داشته باشید، هماهنگی بین جنس لباس است. برای مثال اگر زیباترین پالتو و بارانی دختر بچه ها را تهیه کنید؛ اما جنسشان با جنس پالتو یا بارانی شما تفاوت داشته باشد، یک جای زیبایی ظاهری ست خانوادگی‌تان ایراد دارد. برای مثال نمی‌توانید پالتوی دخترتان را یک پالتوی مخمل مشکی و مات تهیه کنید؛ اما خودتان پالتوی مشکی براق تهیه شده از ساتن بپوشید. این کار باعث عدم هماهنگی و کم شدن زیبایی لباس‌هایتان خواهد شد.

  • عوض کردن ترکیب لباس‌ها

یکی دیگر از ترفندهایی که می‌توانید برای ست کردن لباس به صورت خانوادگی به کار ببرید؛ عوض کردن ترکیب لباس‌هاست. برای مثال می‌توانید در مهمانی شومیز آبی روشن و دامن شیری بپوشید و به دخترتان عکس این ترکیب را بپوشانید؛ یعنی شلوار آبی روشن و شومیز شیری. پدرها می‌توانند همین کار را در مورد پیراهن و شلوار انجام دهند.

  • مدل را هماهنگ کنید

یکی از کارهایی که در مورد ست کردن لباس با فرزندان نتیجه چندان جالبی به دنبال ندارد؛ این است که صرفا رنگ لباس‌ها مثل هم باشد و مدل‌ها با هم متفاوت باشند. اگر قرار است از رنگ‌هایی مثل هم استفاده کنید؛ خوب است مدل لباس‌ها هم کاملا شبیه هم باشد. برای مثال وقتی مدل کت تک و جلیقه زنانه برای مهمانی سفارش داده‌اید؛ از خیاط بخواهید عین همان مدل را برای دخترتان هم بدوزد. در این شرایط زیبایی شما و فرزندتان بیشتر از وقتی است که شما کت تک قرمز پوشیده باشید و فرزندتان پیراهن یکسره‌ای به همین رنگ.

  • اگر مدل هماهنگ نبود

چطور در مهمانی لباس خود را با فرزندتان ست کنید

اگر مدل لباس‌ها خیلی با هم فرق دارند، لزومی ندارد رنگشان مثل هم باشد؛ بلکه می‌توانید از رنگ‌های هم‌خانواده یا مکمل استفاده کنید. هماهنگی کامل رنگ‌ها معمولا فقط در صورت یکسان بودن مدل‌ها جذابیت بیشتری پیدا می‌کند. رنگ‌های هماهنگ رنگ‌هایی هستند که در چرخه رنگ‌ها کنار هم قرار دارند. رنگ‌هایی که در این چرخه رو به روی هم هستند، متضاد هم هستند. می‌توانید به صورت خانوادگی تناژهای مختلف یک رنگ را بپوشید، یا سراغ رنگ‌های مکمل و متضاد بروید.

  • توجه به دکور خانه

تا به حال دقت کرده‌اید رنگ زمینه چقدر روی زیبایی عکس‌هایتان تاثیر می‌گذارد؟ اگر مهمانی در خانه خودتان برگزار می‌شود یا قرار است تعداد زیادی عکس‌های زیبا بگیرید و لحظاتتان را ثبت کنید؛ خوب است به تم و رنگ دکور خانه توجه داشته باشید؛ البته این قضیه صرفا در مورد خانه‌هایی عملی است که از رنگ‌های روشن و شاد استفاده کرده باشند؛ در غیر این صورت تبدیل به یک رنگ تیره متحرک می‌شوید که چندان هم زیبا نیست.

ایجاد تناسب و هماهنگی بین رنگ لباس‌ها با رنگ وسایل موجی از زیبایی ایجاد می‌کند که دست کم گرفتن آن کار آسانی نیست و هم برای خودتان جذاب خواهد بود و هم برای مهمان‌هایتان.

  • سراغ این طرح‌ها نروید

ست کردن لباس با بچه‌ها همان طور که بایدهایی دارد؛ شامل نبایدهایی هم می‌شود. یکی از نبایدهای اساسی که باید به آن توجه کرد؛ انتخاب لباس‌هایی است که طرح روی آن‌ها بزرگ است؛ برای مثال لباس‌های خال دار با دایره‌های بزرگ یا لباس‌های گل‌دار با گل‌های بزرگ. پوشیدن لباس‌هایی با اشکال بزرگ شاید برای بزرگسالان مشکلی نداشته باشد؛ اما باعث گم شدن بچه‌ها در لباسشان می‌شود و ظاهرشان را زیبا نشان نخواهد داد.

چطور در مهمانی لباس خود را با فرزندتان ست کنید

تولید ست‌های خانوادگی هنوز خیلی در کشور ما جا نیفتاده است؛ با وجود این هستند برندهایی که بخشی از تولیداتشان را به ست خانوادگی اختصاص می‌دهند. کافی است در فروشگاه‌های آنلاین اینترنتی جست‌و‌جو کنید یا سری به فروشگاه‌های بزرگ بزنید؛ احتمال اینکه بتوانید ست خانوادگی پیدا کنید؛ چند برابر خواهد شد.

  • تیره پوشی ممنوع

سعی کنید بیشتر از اینکه بچه‌ها را در استایل‌های بزرگسالان جا دهید؛ خودتان به استایل او نزدیک شوید. منظور این نیست که تی شرتی بپوشید که روی آن عکس السای کارتون فروزن چاپ شده است؛ بلکه می‌توانید سراغ تی شرت و شلوار جین ساده رنگی بروید که مشابه آن را دختر یا پسرتان هم دارد. این کار باعث می‌شود لباس‌های تیره نپوشید و به تن فرزندتان هم چنین لباسی نپوشانید. لباس‌های تیره با مدل‌های بزرگسالان انتخاب‌های چندان مناسبی برای کودکان نیستند.

  • از قبل هماهنگ شوید

ست کردن لباس با بچه‌ها را به دقیقه آخر موکول نکنید. سعی کنید لباس‌ها را از قبل با هم هماهنگ کنید. گاهی لباس‌هایی که ظاهرا به نظر می‌رسد با هم ست هستند، وقتی پوشیده می‌شوند، اصلا زیبا و ست به نظر نمی‌رسند. به همین دلیل به خصوص قبل از مهمانی‌ها حتما عملیات پوشیدن و هماهنگی لباس را انجام دهید، تا دقیقه ۹۰ دچار دردسر انتخاب لباس‌های تازه نشوید.

  • به سن بچه‌ها دقت کنید

یکی از مسائلی که متاسفانه بعضی از خانواده‌ها موقع انتخاب لباس خانوادگی به آن توجه نمی‌‌کنند، سن بچه‌هاست. اگر فرزندتان هنوز خیلی کوچک است و عادت دارد دستش را در هر ظرفی فرو و بعد با لباسش پاک کند، پوشاندن لباس‌های کاملا روشن به او و ست کردن لباس خودتان با او اشتباه است. در این شرایط لازم نیست لباس مشکی به فرزندتان بپوشانید؛ بلکه کافی است سراغ تناژهای تیره رنگ‌هایی مثل سبز و بنفش بروید یا از سرمه‌ای کمک بگیرید.


 

دیدگاه ها
۰

ادامه‌ی پست